Dertig landen bezocht: we zijn allemaal hetzelfde5 min read

Dertig landen bezocht: we zijn allemaal hetzelfde

We're all the same

It’s about the journey, not the destination. Hoe afgezaagd dit ook klinkt, ben ik hier een groot voorstander van aangezien je deze uitspraak kan toepassen op veel verschillende aspecten in het leven, zo ook reizen.

Reizen betekent letterlijk je verplaatsen van plaats A naar plaats B. Momenteel heb ik zo’n 30 landen bezocht en het wordt mij steeds duidelijker: het gaat niet om het bereiken van de eindbestemming, maar het gaat om de reis zelf: nieuwe culturen ontdekken, mensen ontmoeten en alle ervaringen die je opdoet tijdens je reis. Zoals velen nu weten houd ik ervan om mensen te analyseren, de gelijkenissen en verschillen te bekijken. Psychologie. Een kleine decennium ben ik hier intensief mee bezig door kennis op te doen via boeken en het internet en vervolgens het uit te testen in de praktijk, om vervolgens het er met anderen over te hebben.

Waarom doe je wat je doet? Klopt mijn aanname? Hoe paradoxaal het ook klinkt: we zijn allemaal gelijk maar iedereen ziet de werkelijkheid anders. Daarom zijn er ook zoveel miscommunicaties.

We zijn allemaal hetzelfde

Amerika, Mexico, Cuba, Colombia, Spanje, Egypte, Marokko, Egypte, Zuid-Afrika, India, China, Japan. Een greep van een aantal landen die ik heb kunnen bezichtigen de afgelopen jaren. Op het eerste gezicht zou je denken dat er veel verschillen zijn tussen deze landen. Ten dele klopt het. Sommige landen hebben een andere taal, eten ander voedsel, zien er anders uit. Maar dat schaar ik allemaal onder cultuur. Hun normen en waarden, hun kijk op het leven, daar zit soms enige nuance verschillen in. Ik probeer mij altijd voor te stellen hoe het is voor een local om ergens te wonen. En hoe meer ik ben gaan reizen, des te meer kwam ik erachter dat het spel eigenlijk allemaal hetzelfde is. Of je nu in Tokyo, New York of Beijing woont. In essentie zijn we allemaal gelijk. Zoals Tony Robbins wel eens zei:

No matter what country you are from, what your socioeconomic status is, no matter your race, your religion, your color, your creed; no matter what your goals, desires, values, morals or dreams are – we all share these same needs.

De zes needs zijn: certainty, variety, significance, love and connection, growth/contribution.

Tijdens mijn reizen kwam ik veel mensen tegen uit verschillende landen met allemaal verschillende normen en waarden. Zowel locals als medereizigers. Zo woonde ik in Mexico in een huis met ongeveer 12 verschillende mensen waarvan een aantal Mexicanen. Ik ging daar een half jaar naartoe om te studeren als uitwisselingstudent. Afgezien van dat ze veel avocados en overal limoen in doen, viel me voornamelijk het verschil tussen rijk en arm op. Er staan veel interessante artikelen over de verdeling tussen low-middle-high class in Mexico, maar dat is een onderwerp apart. Er zijn daar dus privé universiteiten waar college gelden net zo duur zijn in Londen, en die universiteiten hebben dus allemaal sportfaciliteiten met zwembaden, tennisbanen en fitnessruimtes. Daarnaast heb ik ook publieksuniversiteiten gezien waar de faciliteiten een stuk minder zijn. Het was een geweldige ervaring. Maar als je naar de kern kijkt verschillen zij niet zo veel van ons. Enkel externe omstandigheden beïnvloeden de maatschappij (waar je als individu relatief weinig invloed op kan uitoefenen), maar uiteindelijk is het spel hetzelfde.

Hetzelfde eigenlijk voor Barcelona waar ik 3 maanden heb gewoond. Behalve het weer en de taal en een aantal normen en waarden, was het niet heel anders dan in Nederland. Of in Japan, wat verreweg het meest bizarre land is waar ik ben geweest. Wat mij opviel aan de mensen in Japan is dat zij extreem beleefd waren. Een heel groot contrast met Europa. Maar nogmaals, in essentie allemaal hetzelfde.

Elk land heeft zo zijn voor- en nadelen. In Mexico was het vaak zonnig en ging alles langzaam, maar als je iets geregeld wilde krijgen dan duurde dan vaak weken, terwijl dat in Nederland zo geregeld was. In Barcelona wonen was geweldig. Heerlijke cultuur. Maar de werkgelegenheid is een stuk minder aantrekkelijk dan in Nederland. Er is geen ‘beste’ land. Ik zou zeggen, ga daarheen waar jij het beste bij voelt en probeer de rust in jezelf te vinden. Dat kan ook gewoon thuis waar je nu woont.

We hebben (bijna) allemaal dezelfde uitdagingen

We denken vaak dat we uniek zijn. Dat klopt ook wel, elk mens heeft een ander DNA en we denken allemaal verschillend. Maar de ‘problemen’ die wij ons voorschetsen zijn vaak hetzelfde: te druk zijn, stress, slechte relaties, te weinig geld, mentaal en fysiek niet optimaal, geen goede life/work balance. Afgezien van de vraag of de zogenaamde ‘problemen’ daadwerkelijk problemen zijn of dingen die je jezelf laat geloven, wordt mijns inziens het verschil gemaakt in de manier waarop mensen met deze uitdagingen omgaan.

In elke uitdaging stel je jezelf de vraag. Hoe belangrijk is dit? Wat wil ik uiteindelijk het liefst? Wat is de belemmering? Een voorbeeld: Stel dat je het altijd druk hebt of een druk gevoel hebt. Vraag dan af: waarom heb ik het druk? Klopt die aanname überhaupt wel? Waarmee heb je het dan druk? Werk, privé? Waardoor ontstaat de drukte? Leg je de lat te hoog of focus je op 100 dingen tegelijk? Schrijf het op zodat je het overzicht kan maken. Vervolgens stel je vast welke dingen je wil veranderen en hoe je dat kan veranderen. Daarna is het een kwestie van de juiste tools aanhalen om dat doel te bereiken. Succes!

Comments

comments

ONTVANG MAANDELIJKSE INSPIRATIE

Elke maand het beste voor jou.

Je hebt je ingeschreven. Kijk in je mailbox voor de bevestigingsmail!